The new world โลกใบใหม่ : Merci

นิยายสั้นรักโรแมนติค (Romantic) นิยายสั้นแนววิทยาศาสตร์ (Science Fiction / Sci-Fi)

บันทึกที่ 68 ของการเดินทางมาดาวดวงใหม่

วันนี้เป็นเวลา 2 เดือนกว่าๆ แล้วที่เราได้มีโอกาสมาสำรวจยังดาวดวงนี้ จนถึงวันนี้เรายังไม่มีการตรวจพบสิ่งมีชีวิตอื่นๆ นอกจากพืช และแม่น้ำ และจากการตรวจสอบ น้ำที่นี้มีความบริสุทธิ์และสะอาดมาก จนสามารถสามารถน้ำมาใช้ดื่มได้อย่างสบายๆ เลยล่ะครับ พ่อครับผมคิดถึงพ่อนะครับ อีกไม่กี่เดือนผมก็จะกลับแล้ว เนื่องจากเราเดินทางมาถึงเร็วกว่ากำหนดมาก และการทำงานทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่น รอผมอีกหน่อยนะครับ

อย่างที่ทุกคนทราบกันดี ต่อให้ดาวดวงนี้จะเหมือนโลกมากกมายขนาดไหน แต่การที่เราทั้ง  6คนต้องเดินทางมาใช้ชีวิตอยู่ในสถานที่ที่แตกต่างไปจากที่ที่เราเคยอยู่มา ต่างต้องส่งผลกระทบต่อการใช้ชีวิตและระบบการทำงานของร่างกายของเราอยู่แล้ว เพื่อความปลอดภัยของผู้เดินทาง และจากการคำนวณคาดว่าเราสามารถอยู่สำรวจดาวดวงนี้ได้เพียงแค่ 1 ปีเท่านั้น

ซุบซับๆๆ (เสียงใบไม้)

“everyone be careful” หนึ่งในสมาชิกในทีมพูดขึ้นมา พร้อมกับชี้ไปที่พุ่งไม้ด้านหลังผม ดูเหมือนเขาจะพบความผิดปกติหลังพุ่มไม้นั้น

ผมที่อยู่ใกล้พุ่มไม้นั่นที่สุด ค่อยเดินเข้าไปดูแล้วก็ต้องพบกับดวงตาปริศนาสีชมพูเป็นประกาย ทันทีที่ผมได้สบตากับดวงตาคู่นั้น ผมรู้สึกเหมือนต้องมนต์สะกด หญิงสาว? ดูเหมือนตอนนี้ผมจะพบสิ่งมีชีวิตที่มีสนใจเข้าแล้ว

“Human?” ผมพูด และทำมือส่งสัญญาณให้เพื่อนๆ คนอื่นค่อยๆ เข้ามาดู

เธอเป็นสิ่งมีชีวิตแรกที่เราพบบนดาวดวงนี้ ลักษณะภายนอกของเธอดูเหมือนมนุษย์มาก ไม่ว่าจะเป็นรูปร่าง ผิวพรรณที่อาจจะดูขาวมากไปหน่อย จากการสำรวจร่ายกายภายนอกของเธอจากสายตาของพวกเรา ดูเหมือนเธอจะเป็นสิ่งมีชีวิตเพศหญิงด้วยนะ ดวงตาของเธอกลมโตสีชมพูดูเป็นประกายตลอดเวลา ผมยาวสลวยสีชมพู ดูเข้ากับสีผิวของเธออย่างแปลกประหลาด ทรวดทรงองเอว เธอหุ่นดีมาก จากการประมาณคงจะ 36-24-34 เห็นจะได้ ส่วนสูงประมาณ 1.65 เมตรได้รูป ว้าว เธอเป็นสิ่งมีชีวิตที่สวย และน่าสนใจที่สุดที่ผมเคยได้พบเจอมาก่อนในชีวิตเลย

เราจับเธอขึ้นมายังยานอวกาศของเรา เพราะเรายังไม่รู้ได้ว่าเธอมีพิษภัยมากน้อยเพียงใด เธอไม่ได้ร้องส่งใด หรือแสดงท่าทางขัดขืนแต่อย่างใด แต่จากดวงตาของเธอ ผมว่าเธอก็คงกลัวเราอยู่หน่อยๆ

“Hello?” ผมนั่งลงข้างๆ เธอ พร้อมกล่าวทักทายอย่างเป็นมิตร แต่ก็นะเธอคงจะฟังไม่รู้เรื่องหรอก

“สวัสดีค่ะ” เธอพูดนิ่งๆ แต่เดี๋ยวนะเธอพูดได้ แถมยังพูดภาษาไทยได้ด้วย ผมอึ้งไปสักพัก

“นี่คุณพูดภาษาไทยได้?” ผมถามอย่ามึนงง

“ก็คุณเป็นคนไทยไม่ใช่หรอ” เธอยังคงตอบอย่างนิ่งๆ

“คุณเป็นใคร?” ผมถาม

“ฉันชื่อไมการ์ ฉันอยู่ดาวดวงนี้มาตั้งแต่เด็ก” เธอตอบ

“แล้วคนอื่นๆล่ะ?” ผมถาม

“ไม่มีหรอก ฉันอยู่ที่นี่คนเดียว” เธอตอบ

“คุณอายุเท่าไหร่แล้วล่ะ? ผมจะได้วางตัวถูก”

“28 ปี” เธอถามคำตอบคำ อย่างเป็นมิตร เธออายุเท่าผมเลย นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน หญิงสาวอายุ 28 ปี อาศัยอยู่ในดาวดวงนี้คนเดียวนี่นะ

“How is she?” เพื่อนร่วมทีมคนหนึ่งเดินเข้ามาถามผม

“She… She can speak?!” ผมตอบ

“Oh wow, hi?” เขาหันไปทักทายเธอ

“Hello?” เธอตอบอย่างเป็นมิตร

“Oh my god, It’s so amazing!!!” เขารู้สึกประหลาดใจไม่ต่างจากผม

“I’m Miga, nice to meet you.”

“W… wow!!!!!”