อีเมลปริศนา : เกศินี

นิยายสั้นแนวชีวิต ดราม่า (Drama)

ผมไม่เคยบอกพวกคุณเลยว่า ผมไม่เคยเจอพ่อของผมเลยตั้งแต่เกิด

พวกคุณลองจินตนาการความรู้สึกของผมออกมั้ย?

แน่ละผมอยากเช็คให้แน่ใจว่านี้ไม่ใช้การกลั่นแกล้งชั่วร้ายอะไรทำนองนั้น

ผมก็เลยลองถามคุณ คุณคนนี้ว่า เขาคุยกับผมทางโทรศัพท์ได้หรือไม่?

แต่อีกไม่นาน ผมได้รับอีเมลใหม่จากพ่อของผมหรือใครก็ตามนั้นแหละ บอกว่านั้นขณะนี้ นี้เป็นหนทางเดียวที่เราจะสื่อสารกันได้

เราต้องปิดบังเรื่องนี้จากแม่ของผมให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ไม่อย่างนั้นเรื่องราวอาจเปลี่ยนเป็นหายนะได้

พูดกันตามตรงเลยนะ ผมไม่เคยคิดเลยว่า ผมจะมีโอกาสที่จะได้พบกับพ่อของผม โดยเฉพาะแบบไม่ธรรมดาแบบนี้

ตลอดทั้งชีวิต ผมมีชีวิตอยู่ภายใต้ความประทับใจประเภทที่ว่า พ่อของผมเป็นคนที่ พวกน่ารังเกียจ ที่ไม่เคยรักและไม่ต้องการผม

แน่นอนว่าความคิดนี้ได้รับความปลูกฝั่งโดยแม่ของผมเอง แม่พูดถึงเขาน้อยมาก และพูดแต่ในแง่ลบเสมอ

เรื่องโปรดของเธอคือเรื่องที่ว่า ผมเกือบจะตกลงมาจากหน้าต่างชั้น 2 เพราะพ่อได้อย่างไร

เรื่องนั้นเกิดขึ้นเมื่อตอนที่ผมอายุ 1 ขวบครึ่ง ผมขยับตัวไปมาได้มากแล้ว แล้วออกจากเตียงได้ง่ายดาย และตำแหน่งของเตียงก็อยู่ใกล้ขอบหน้าต่างมาก

วันหนึ่งผมก็เลยปีนไปบนราวกลั้นอย่างง่ายๆ ขึ้นไปบนขอบหน้าต่างและหน้าต่างก็เปิดกว้างอยู่