ศาลเจ้าริมทาง : AMKG

นิยายสั้นสยองขวัญ (Horror/ Chiller)

“ไม่มีใครนะลูก ตาฝาดมั้ง หรือฝันร้ายหรือเปล่า” ยายถามต่อ

“ไม่ได้ฝันนะ เพราะหนูโดนกระชากขาด้วย เขากระชากขาหนูแรงมากจนหนูตกใจตื่นเลย จะฝันได้ยังไง”

ฉันตอบกลับคุณยายพร้อมกับเลื่อนขามาให้คุณยายดูที่ข้อขา ที่มีอาการเจ็บอยู่

“ไม่มีอะไรหรอกลูก หนูคงลืมสวดมนตร์ไหว้พระก่อนนอนใช่ไหมถึงนอนฝันร้าย สวดมนตร์ไหว้พระแล้วนอนต่อเถอะลูก” คุณยายพูดปลอบฉันพร้อมเอามือมาลูบหัวปลอบฉัน

“หรอคะ” ฉันตอบกลับไปอย่างอดใจเสียไม่ได้ แล้วก็ล้มตัวลงนอนโดยที่ไม่ได้สวดมนตร์ต่ออะไร

เพียงแต่ขยับไปนอนใกล้ชิดคุณยายมากขึ้น

เช้าวันต่อมาฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายมากนัก อาจเป็นเพราะเมื่อคืนนี้นอนไม่ค่อยหลับสักเท่าไหร่

แต่ฉันก็ไปโรงเรียนตามปกติ เมื่อไปถึงหน้าโรงเรียน ฉันต้องลงรถที่ฝั่งตรงข้ามโรงเรียนแล้วเดินข้ามถนนไปเข้าโรงเรียนทุกวัน ฉันก็ลงรถแล้วหยุดอยู่ที่ข้างถนนเพื่อมองรถรอข้ามถนนไป เมื่อมองซ้ายขวาจนแน่ใจว่าไม่มีรถ เพราะถนนโล่งมาก ฉันจึงเดินข้ามไป แต่เมื่อฉันเดินไปได้ไม่ถึงสามก้าว ก็มีรถมอเตอร์ไซต์คันนึงขับพุ่งมาที่ฉันจนเฉี่ยวโดนฉัน ฉันถึงกับล้มลง รถมอเตอร์ไซต์คันนั้นเบรกตัวโก่ง พร้อมกับหันว่าถามปนต่อว่า

“อิหนู เป็นอะไรมากไหม แล้วข้ามถนนทำไมไม่มองรถเลยล่ะ พุ่งออกมาตัดหน้ารถอย่างนี้ได้ยังไง”

ชายเจ้าของมอเตอร์ไซต์คันนั้นพูด

“ไม่เป็นอะไรค่ะ ขอโทษค่ะ หนูว่าหนูมองรถดีแล้ว แต่หนูไม่เห็นว่ามีรถพี่มาจริงๆค่ะ” ฉันรีบตอบกลับไปพร้อมกับลุกขึ้นปัดกระโปรงและสำรวจดูเนื้อตัวว่ามีแผลตรงไหนบ้าง ยังดีที่ไม่โดนชนอะไร จึงมีแค่แผลถลอกที่แขนเล็กน้อย และใจเต้นแรงเพราะตกใจอย่างมากเช่นกัน

ยามที่ยืนอยู่ที่หน้าโรงเรียนรีบเดินเข้ามาจะช่วยพยุงฉันขึ้น

“ไม่เป็นอะไรแน่นะ เดินไหวใช่ไหม ค่อยๆเดินระวังๆล่ะ ทีหลังข้ามถนนมองรถดีๆล่ะ ดีที่หลบทันนะ” ชายคนเดิมบอก

“ค่ะ ขอโทษค่ะ” ฉันก้มหน้ายกมือไหว้ขอโทษด้วยยังอยู่ในอาการตกใจ ลุงยามก็ค่อยๆพาฉันเดินข้ามถนนเข้าโรงเรียน

วันนั้นทั้งวันฉันยังคงอยู่ในอาการใจเสียไม่หาย คงเพราะตกใจหนักเพราะคิดว่ายังไงตอนนั้นก็คงโดนชนแน่ๆถ้าพี่คนขับไม่หักหลบไป

วันนั้นฉันเริ่มจิตใจไม่อยู่กับตัวและเหม่อลอย ทำอะไรเบลอๆ จนเลิกเรียนติมก็มารับฉันไปส่งที่บ้านตามปกติ ฉันก็ยังเล่าถึงเหตุการณ์ตอนเช้าให้ติมฟัง ติมก็ดูอาการฉัน แล้วก็บอกให้รีบกลับไปพักผ่อนที่บ้าน เพราะดูเหมือนฉันจะไม่ค่อยสบาย เมื่อกลับถึงบ้านติมก็เข้าไปสวัสดีแม่ฉันเหมือนเช่นเคย

“สวัสดีครับแม่ มาส่งพิมครับ” ติมกล่าว

“จ๊ะลูก ขอบใจนะ” แม่ตอบกลับ

“แม่ครับ วันนี้พิมโดนรถเฉี่ยวด้วยครับตอนเช้า เห็นว่ามีแผลถลอกที่แขน แล้วดูไม่ค่อยสบายครับ น่าจะปวดแขนปวดตัวอยู่นะครับ” ติมรีบเล่าบอกให้แม่ฟัง

“อ้าว จริงหรอ แล้วเจ็บมากไหม ไปหาหมอไหมลูก” แม่พูดพร้อมเดินมาดึงตัวของฉันเบาๆเพื่อไปสำรวจดูตามเนื้อตัวว่ามีเจ็บตรงไหนบ้าง