ภาษาส่อภาษา : แมว ใต้ตึก

นิยายสั้นเสียดสีสังคม (Satirize the Society) นิยายสั้นแนวตลกขบขัน (Comedy)

โดย : แมว ใต้ตึก
ลิขสิทธิ์ : Magic Time Media & เติมฝัน (termfun.com)

ปล.บทนี้ใช้ล่ามภาษามือ

ตอนนี้เป็นยังไงบ้างหลังจากเลือกที่จะกลับมาหูหนวกอีกครั้ง

ตอนนี้ก็ยังต้องหาสิ่งที่ทำให้จิตใจสงบลงบ้างก็ยังรู้สึกว่าตัวเองเจอเรื่องหนักพอสมควรเลย ไม่คิดว่าจะเจอกับตัวเอง เพราะคิดว่าคนพิการก็น่าจะได้รับความยินดีจากคนภายนอกมากกว่านี้ อีกอย่างสิ่งที่ทำเพราะคิดว่าทำถูกแล้ว และใคร ๆ ก็คิดว่าทำแบบนี้มันก็จะทำให้ชีวิตตัวเองดีขึ้น ส่วนตัวก็หวังว่าบทสัมภาษณ์นี้อาจจะทำให้สังคมไทยหันมาสนใจการกระทำของคนในสังคมกลุ่มนี้มากขึ้น

จุดเริ่มต้นมันเป็นมายังไง

ตอนแรกก่อนจะเป็นโรคหูหนวก คือประสาทหูมันเสื่อมแต่ด้วยที่บ้านอยู่กับแม่แค่สองคน ฐานะทางบ้านก็ไม่ค่อยดีทำให้การรักษามันไม่ค่อยมีความต่อเนื่องมากซะเท่าไหร่ จึงทำให้หมอไม่สามารถวินิจฉัยได้ว่าประสาทหูเสื่อมในหูชั้นไหน เลยต้องถูกส่งไปเรียนโรงเรียนที่เป็นโรงเรียนเฉพาะผู้พิการ

ช่วงแรกๆก็มีความสุขดีนะ เพราะได้อยู่กับกลุ่มคนที่คล้าย ๆ กัน ได้เป็นตัวเองดี เลยไม่ได้รู้สึกว่าแตกต่างออกไปจากสังคมที่เป็นอยู่ อาจจะเป็นเพราะยังเด็กด้วยเลย ทำให้ไม่ได้มองว่ามันแย่อะไร ก็สามารถสื่อสารกับเพื่อนด้วยภาษามือและแม่ก็พูดภาษามือด้วย เริ่มเข้าโรงเรียนสำหรับผู้พิการตั้งแต่อนุบาลเลย จำได้ว่าตอนเด็กๆ ได้เป็นตัวแทนเพื่อนในชั้นเรียนด้วย น่าจะประมาณ ป.2 มั้งได้เป็นตัวแทนห้องแล้วไปโชว์ในงานโรงเรียน

ตัวแทนอะไรหรอ

เป็นตัวแทนไปเต้น แบบเต้นประกอบเพลง

เต้นยังไงในเมื่อไม่ได้ยิน

ใช่เลยไม่ได้ยินแต่ใช้ภาษามือเต้นเอา มันสามารถเต้นเป็นเพลงได้ แล้วก็ช่วง ป.4-5 ได้รับเลือกไปเป็นตัวแทนร้องเพลง ออกแนวคัพเวอร์เพลงจากศิลปินตามยูทูปเลย

คัพเวอร์ยังไง

ใช้ภาษามือ

คัพเวอร์เพลงอะไร

เพลงรักเธอทุกวินาที ตอนนั้นดังมากเลยใคร ๆ ก็ร้องได้ หมายถึงในผู้พิการด้วยกันนะ มันมีสโลแกนของเพลงด้วย เลยทำให้พวกเราชอบเพลงนี้ทุกคนเลย