น้ำใจแม่ : ก.ไกรศิรกานท์

นิยายสั้นแนวชีวิต ดราม่า (Drama)

อนาคตของฉันเดินจากไปแล้ว เขาแสดงความไม่พอใจของเขาให้ฉันรับรู้ โดยการเหยียบรถเสียงดังออกไปหลังจากเหตุการณ์นั้นเพียงไม่กี่นาที… พงศกรมีวิธีเรียกร้องความสนใจแบบเด็ก ๆ อย่างนี้เสมอ

แต่ถึงอย่างไร เขาก็เป็น ‘อนาคต’ ของฉัน…

‘อดีต’ ของฉันยังคงนั่งอยู่ที่เดิม ฉันมองดูมืออันสั่นเทาของแม่ด้วยความสงสาร มือของแม่คงจะสั่นด้วยความกลัวตอนที่ฉัน ‘ตวาด’ ท่านไปเมื่อครู่ และความสั่นนั้นก็คงจะมีมากพอที่จะทำให้เศษแก้วเล็ก ๆ ทิ่มเข้าไปในเนื้อนิ่ม ๆ ของท่านได้

“ปะ ลุกขึ้นเถอะแม่ หนูจะพาไปทำแผล ไอ้เศษแก้วพวกนี้ทิ้งไว้ตรงนี้แหละ เดี๋ยวหนูจะกลับมาจัดการเอง”

แม่ลุกขึ้นแต่โดยดี เลือดสีแดงเข้มคงไม่ได้ไหลออกมาจากมือของแม่เท่านั้น แต่คงจะไหลล้นอยู่ภายในใจของแม่ด้วย ฉันเห็นมันซึมเป็นน้ำใส ๆ ออกมาทางหางตา
.
.
.

การตัดสินใจเลือกระหว่างอดีตกับอนาคตไม่ใช่เรื่องง่าย อย่างน้อยก็สำหรับฉัน ถ้าเราไม่มีอดีตเราก็ไม่มีปัจจุบัน แต่ปัจจุบันที่มองไม่เห็นอนาคต มันก็ไม่น่าอภิรมย์อยู่ดี

พงศกรยื่นคำขาดให้ฉันรีบตัดสินใจ ว่าระหว่างให้เขาเดินออกจากชีวิตของฉันไป กับให้ฉันยอมส่งแม่ของฉันไปอยู่ที่บ้านพักคนชรา … ฉันต้องเลือกเอาอย่างใดอย่างหนึ่ง

‘คำขาด’ ของเขาทำให้ฉันข่มตานอนไม่หลับทั้งคืน

นึกถึงพงศกร…หนุ่มหล่ออนาคตไกล รูปร่างสมส่วนประกอบกับหน้าตาขาวสะอาดจิ้มลิ้มราวเด็กรุ่น คิ้วดกหนาราวกับมีใครเอาปีกกามาพาดเอาไว้ตรงนั้น ริมฝีปากแดงสวยได้รูป แววตาขี้เล่นที่ยิ้มได้ ‘ลงตัว’ เสมอเมื่อริมฝีปากของเขาคลี่ยิ้ม … เขาเป็นผู้ชายคนเดียวในชีวิตของฉัน ในอนาคตเขาจะเป็นพ่อของลูก … เป็นสามีของฉัน

ย้อนกลับมานึกถึงแม่ หญิงแก่ ๆ ที่ไม่มีหลงเหลืออยู่อีกแล้วกับคำว่า‘อนาคต’ มันช่างเป็นภาพที่ตรงกันข้ามอย่างเห็นได้ชัด

รูปร่างผอมแห้ง ผิวหนังเหี่ยวย่น คิ้วบางราวกับนางชีหลงวัด นัยน์ตาคู่นั้นหรือก็เหลืองขุ่นมัวด้วยผ่านประสบการณ์การมองโลกมาเนิ่นนาน ส่วนริมฝีปากน่ะเหรอ… นานแล้วที่ฉันไม่เห็นแม่ยิ้ม

ในอดีตผู้หญิงคนนี้เป็นภรรยาของพ่อฉัน เป็นแม่ของฉัน และทุกวันนี้ก็ยังเป็นอยู่!

มโนธรรมกับความเห็นแก่ตัวตีกันอยู่ตุบตับ คำกล่าวที่ว่า ‘สวรรค์ในอก นรกในใจ’ เป็นอย่างไร ฉันเพิ่งจะรู้แจ้งเห็นชัดก็ในวันนี้

นรกมันอยู่ในหัวใจ และหัวใจที่มีนรกอยู่ในนั้น … มันก็อยู่ในทรวงอกอีกที ทั้งนี้ก็เพราะว่าหัวใจของคนเราล้วนแล้วแต่อยู่ในทรวงอก

ก็ทรวงอกที่เขาว่ากันว่ามีสวรรค์อยู่ในนั้นนั่นแหละ!