ความรักของเงือกน้อย : มะลิ

นิยายสั้นรักโรแมนติค (Romantic) นิยายสั้นแนวแฟนตาซี (Fantasy)

โดย : มะลิ
ลิขสิทธิ์ : Magic Time Media & เติมฝัน (termfun.com)

สวัสดีค่ะฉันชื่อแอลลี่ ฉันเป็นเงือก ใช่ค่ะคุณฟังไม่ผิด ฉันเป็นเงือกสาวที่อาศัยอยู่ใต้ทะเล ที่อยู่ห่างไกลออกไป ภายในโลกของฉัน ฉันอาศัยอยู่กับพ่อแม่ และชาวเงือก แต่ละวันของฉันหมดไปกับการว่ายน้ำเล่นใต้ท้องทะเล ด้วยความน่าเบื่อนี่เอง ที่ทำให้ฉันเอาแต่คิดว่าบนพื้นดินนั้นจะเป็นอย่างไร เพราะตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยเห็นพื้นดินด้วยซ้ำ นานๆครั้ง ที่จะมีเรือแล่นผ่านมาบ้าง ทำในฉันได้เห็นมนุษย์ โดยฉันก็ต้องมองดูอยู่ห่างๆ เพราะพ่อของฉันปลูกฝั่งฉันและชาวเงือกเสมอว่ามนุษย์นั้นอันตรายสุดแสนจะร้ายกาจ แต่เท่าที่ฉันมองดูพวกมนุษย์พวกเขาก็เหมือนชาวเงือกเรานี่แหละ แค่เขามีขา แทนหาง

แล้ววันที่ฉันอายุครบ 20 ปีก็มาถึง มันถึงเวลาแล้วที่ฉันจะได้ออกไปเที่ยวชมโลกแทนที่จะแค่อยู่ใต้ทะเลที่ฉันอาศัยมาตั้งแต่เกิด ฉันจึงเข้าไปพบพ่อเพื่อที่จะขอให้พ่อเปลี่ยนหางปลาของฉันให้กลายเป็นขา เพื่อให้ฉันได้ขึ้นไปบนพื้นดินได้นั่นเอง ต้องบอกก่อนว่าชาวเงือกเรานั้นสามารถเปลี่ยนหางปลาเป็นขาอันเรียวสวยได้ โดยต้องให้หัวหน้าเงือกเป็นคนทำ และพ่อของฉันก็เป็นหัวหน้าเงือก ฉันเลยเข้าไปเพื่อขอพ่อ

“พ่อ วันนี้หนูก็อายุครบ 20 ปีแล้ว พ่อก็รู้ใช่ไหมว่าหนูฝันที่จะได้ขึ้นไปดูบนพื้นดินมาตลอด วันนี้หนูโตแล้ว พ่อช่วยเปลี่ยนหางของหนูให้เป็นขา และช่วยอนุญาตให้หนูขึ้นไปบนฝั่งได้ไหมคะ”        ฉันอ้อนวอนท่านพ่อ

“แอลลี่พ่อเคยบอกลูกแล้วใช่ไหมว่า บนฝั่งมันอันตรายขนาดไหน มนุษย์นั้นโหดร้ายกว่าที่ลูกคิดไว้เยอะ กลับไปเถอะพ่อไม่อนุญาตให้ลูกทำเรื่องอันตรายอย่างนั้นแน่นอน” พ่อพูดเสียงแข็ง

และไม่ว่าฉันจะอ้อนวอน และใช้เหตุผลคุยกับพ่อยังไง พ่อก็ยังยืนยันเสียงแข็งที่จะไม่อนุญาตให้ฉันขึ้นฝั่ง แต่พ่อไม่รู้ว่า ฉันรู้ว่าชาวเงือกของเรานั้นยังมีวิธีเปลี่ยนหางปลาเป็นขาได้อีกวิธีหนึ่ง นั้นก็คือ สร้อยมุกแห่งท้องทะเลลึก โดยการที่ฉันจะสามารถเอาสร้อยมุกมาได้นั้น ฉันต้องว่ายน้ำลงลึกไปหลายร้อยฟุต และในคืนนั้นเองที่ฉันแอบหนีไป โดยอาศัยตอนที่พ่อแม่ของฉันหลับ และว่ายหลบหนีออกมาก ฉันว่ายน้ำลงไปใต้ท้องทะเลลึก ยิ่งฉันว่ายลงไปลึกเท่าไหร่ ความมืดก็ยิ่งมากขึ้นเช่นกัน ฉันว่ายอยู่นานมากนอกจากความมืดที่สุดแสนจะน่ากลัวแล้ว ความหนาวเย็นใต้ท้องทะเลลึกนี่ก็ทำให้ฉันตัวสั่น แต่ฉันก็ไม่ยอมแพ้และว่ายลงลึกไปเรื่อยๆ ในขณะนั้นเอง ที่ความมืดเริ่มหายไป และมีแสงสว่างค่อยๆเข้ามา ยิ่งว่ายเข้าไปใกล้เท่าไหร่ แสงก็ยิ่งเด่นชัดมากขึ้นเท่านั้น ฉันว่ายตามแสงไป จนพบกับสร้อยมุก ที่ฉันตามหา ฉันรีบเข้าไปหยิบสร้อยมาสวมและว่ายน้ำออกไปอย่างรวดเร็ว ฉันว่ายน้ำขึ้นไปจนถึงพื้นน้ำ ภาพที่ฉันเห็นมันช่างแปลกแต่ก็สวยงาม ฉันเห็นดวงจันทร์ที่ปกติแล้ว เวลาอยู่ใต้น้ำจะเห็นเป็นเพียงแค่แสงรอดผ่านน้ำมาเท่านั้น ฉันค่อยๆว่ายน้ำไปเรื่อยๆ จนมาถึงฝั่ง ทุกอย่างบนฝั่งมันช่างดูแปลกหูแปลกตาไปหมด นี่เองนะเหรอพื้นดิน ฉันคิดในใจ และค่อยๆว่ายน้ำเข้าไปใกล้ขึ้นๆอย่างระมัดระวัง